Amalienborg Museum — przewodnik dla zwiedzających: wszystko, co musisz wiedzieć przed wizytą

W skrócie

Adres

Christian VIII's Palace, Amalienborg Slotsplads 5, 1257 Copenhagen K, Dania

Operator

Kongernes Samling (The Royal Danish Collection)

Model wejścia

Wejście o wyznaczonej godzinie w 15-minutowych okienkach po 60 osób; pobyt do zamknięcia

Rok budowy

1750–1760, według planów Nicolaia Eigtveda, ukończony przez Lauritza de Thuraha

Rezydencja królewska

Od pożaru Christiansborga w 1794 roku

Najbliższe metro

Marmorkirken (M3 i M4)

Czym jest Muzeum Amalienborg?

Muzeum Amalienborg to jedyna część Amalienborga, do której można wejść w zwykły dzień. Amalienborg to cztery rokokowe pałace wokół ośmiobocznego placu w Frederiksstaden, w których duńska rodzina królewska mieszka, gdy przebywa w Kopenhadze. Muzeum zajmuje Pałac Christiana VIII, północno-zachodni pałac, i jest prowadzone przez Kongernes Samling, The Royal Danish Collection, która zarządza także Zamkiem Rosenborg i Pałacem Christiansborg.

To muzeum poświęcone nowoczesnej monarchii, a nie tej dawnej. Tam, gdzie Rosenborg opowiada historię królów absolutnych, Amalienborg podejmuje opowieść o królach z dynastii Glücksburgów, panujących od 1863 roku: ich prywatnych gabinetach, salach wciąż wykorzystywanych przy królewskich okazjach i przedmiotach, które łączyły rodzinę z dworami Europy. Muzeum otwarto w jego obecnej siedzibie w 1994 roku.

Krótka historia placu

Fryderyk V zainicjował Frederiksstaden, aby uczcić trzystulecie dynastii Oldenburgów na duńskim tronie, a Amalienborg był jego ozdobą. Nicolai Eigtved zaplanował cztery identyczne rezydencje dla czterech rodów szlacheckich, rozmieszczone wokół ośmiobocznego placu. Budowę rozpoczęto w 1750 roku. Po śmierci Eigtveda w 1754 roku Lauritz de Thurah kontynuował ściśle według jego planów, a pałace ukończono w 1760 roku. Konny posąg Fryderyka V autorstwa francuskiego rzeźbiarza Jacques'a Saly'ego odsłonięto na środku placu w 1771 roku.

Pałace stały się królewskie przez przypadek. Gdy w lutym 1794 roku spłonął pałac Christiansborg, rodzina królewska nie miała gdzie mieszkać, a szlacheccy właściciele byli gotowi sprzedać. Dwór Chrystiana VII wprowadził się tam w grudniu tego samego roku i od tamtej pory królowie nieprzerwanie mieszkają na tym placu, użyczając swych imion czterem pałacom: Chrystiana VII, Chrystiana VIII, Fryderyka VIII i Chrystiana IX.

Pałac Chrystiana VIII

Budowę siedziby muzeum rozpoczęto dla hrabiego Christiana Frederika Levetzaua, dlatego nazywa się ją również Pałacem Levetzaua. Gdy majątek jego rodziny został sprzedany, postawiono jeden warunek: herbu Levetzauów nie wolno nigdy usunąć. Wciąż widnieje na budynku obok herbu monarchy — szczegół, obok którego większość ludzi przechodzi obojętnie.

W 1794 roku pałac przeszedł na przyrodniego brata króla, Fryderyka, a malarz i architekt Nicolai Abildgaard urządził wnętrza na nowo w modnym francuskim stylu empire. Syn Fryderyka, Christian Frederik, dorastał tutaj, przejął pałac w 1805 roku i został królem jako Chrystian VIII w 1839 roku — stąd nazwa budynku. Później mieszkał tu Chrystian X z królową Alexandrine oraz książę koronny Fryderyk, obecnie król Fryderyk X, aż do swojego ślubu w 2004 roku.

Gabinet królów

Sercem muzeum jest ciąg prywatnych gabinetów należących do czterech królów — Chrystiana IX, Fryderyka VIII, Chrystiana X i Fryderyka IX — a także salon królowej Luizy. Muzeum zauważa, że królowe tego okresu miały własne obowiązki, dlatego jej pełny przedmiotów pokój pierwotnie określano jako jej gabinet. Pomieszczenia nie następują w porządku chronologicznym: jasny gabinet Fryderyka IX, z nowoczesnymi meblami obok historycznych przedmiotów, pojawia się pierwszy.

Większość tych wnętrz pierwotnie urządzono w innych pałacach na placu, a później odtworzono tutaj. Okazały gabinet Fryderyka VIII znajdował się pierwotnie w pałacu, w którym król Fryderyk X wygłasza dziś swoje noworoczne przemówienie. Ciemny gabinet Chrystiana IX, pełen rodzinnych fotografii, wypełnia narożny pokój. Tylko gabinet Chrystiana X wciąż znajduje się w swoim pierwotnym miejscu, ponieważ był jedynym królem z dynastii Glücksburgów, który mieszkał w tym pałacu.

Piano nobile i Sala Galowa

Na piętrze znajduje się piano nobile, reprezentacyjne piętro pałacu. Jego sale nie są teatralną dekoracją: rodzina królewska wciąż wykorzystuje je do oficjalnych wizyt i wydarzeń, a wśród nich jest Sala Galowa. To właśnie w tej części budynku muzeum organizuje swoje wystawy specjalne, a audioprzewodnik zabiera cię stąd w czasy szczytowego rozkwitu monarchii absolutnej, przez pozłacane sale i pokoje zaprojektowane tak, by promieniować władzą.

Ponieważ pomieszczenia są w użytku, oglądaj je raczej jako wnętrza wciąż pełniące swoje funkcje niż jako rekonstrukcje z epoki. Wiele oryginalnych rokokowych dekoracji wewnątrz pałacu zostało na przestrzeni wieków zastąpionych, gdy kolejni mieszkańcy urządzali pokoje według własnego gustu — to, co widzisz, jest więc wielowarstwowe: osiemnastowieczne proporcje, empire'owe przeróbki i dwudziestowieczne użytkowanie, wszystko w jednym ciągu drzwi.

Gabinet Fabergé

Komnata Fabergé jest niewielka, ciemna i łatwo ją przeoczyć, a kryje jedne z najniezwyklejszych obiektów w muzeum. Istnieje za sprawą małżeństwa: w 1866 roku księżniczka Dagmar, córka Christiana IX i królowej Luizy, poślubiła przyszłego cesarza Rosji Aleksandra III. Utrzymywała bliskie więzi z rodzicami, a prezenty wykonane przez rosyjskiego jubilera dworskiego Petera Carla Fabergé podróżowały do Kopenhagi przez dziesięciolecia.

Poszukaj pozłacanego srebrnego chłodziarki do szampana, którą Dagmar i Aleksander podarowali jej rodzicom na złote gody w maju 1892 roku, oraz broszki z diamentów w kształcie rosyjskiej korony cesarskiej — jednej z 18 identycznych sztuk wykonanych na koronację Mikołaja II w 1896 roku. Jest tam zapalniczka stołowa w kształcie jajka stojącego na czterech jelenich kopytach oraz złote jajko, które rozkłada się na pięć części, w tym maleńką kurkę, i mogło służyć jako flakon na perfumy.

Salon Królowej Aleksandryny

Dawna jadalnia pałacu jest dziś Salonem królowej Alexandrine — lustrzanym pokojem poświęconym królowej, która mieszkała tu z Christianem X aż do jego śmierci w 1947 roku, a potem sama aż do swojej śmierci w 1952 roku. Wstęp jest wliczony w standardowy bilet muzealny.

Alexandrine bywa wspominana jako postać cicha, a ten pokój ma to wyobrażenie skorygować. Poprzez jej suknie, biżuterię, fotografie i filmy ukazuje królową, która grała w tenisa i golfa, żeglowała z królem i miała własne prawo jazdy już w 1916 roku. Osadza też jej życie w kontekście wstrząsów pierwszej połowy XX wieku, w tym okupacji, gdy Christian X stał się symbolem jedności narodowej.

Zmiana warty

Gwardia Królewska strzeże Amalienborg dniem i nocą, a zmiana warty odbywa się na placu codziennie w południe. Jest bezpłatna i publiczna, nie jest częścią żadnego biletu muzealnego. Gwardziści wyruszą z Rosenborg Castle o 11:30 ulicami Kopenhagi w czapkach z niedźwiedziej skóry, a sama zmiana odbywa się przed pałacami.

Gdy król przebywa w rezydencji, maszeruje także Gwardia Królewska z orkiestrą grającą marsze wojskowe. Plac jest najbardziej zatłoczony od około 11:30 do zakończenia zmiany warty. Jeśli chcesz zobaczyć jedno i drugie, slot muzealny tuż po południu pozwoli ci obejrzeć ceremonię, a następnie wejść prosto przez bramę najbliżej Frederiksgade.

Zasady praktyczne wewnątrz

Plecaki nie są dozwolone wewnątrz muzeum, a torebki mogą mieć nie więcej niż 15 × 23 × 15 cm i należy nosić je z przodu. Większe torby zostaw w bezpłatnych szafkach w szatni, ale nie ma miejsca na walizki ani duży bagaż — zostaw je w hotelu. Wózki dziecięce i gondole pozostają w szatni obok sklepu muzealnego, a łóżeczka turystyczne nie są dozwolone wewnątrz; muzeum sugeruje chustę dla niemowląt.

W muzeum nie wolno jeść ani pić, podobnie jak palić, w tym papierosów elektronicznych. Fotografowanie aparatami ręcznymi i telefonami jest dozwolone, ale statywy i monopody są niedozwolone, a fotografowanie komercyjne lub ślubne nie jest dozwolone. Sklep muzealny można zwiedzać bez biletu.

Dostępność

Muzeum jest w pełni dostępne, co nie dotyczy każdego budynku królewskiego w Kopenhadze. Od wejścia schodzi się o jeden poziom w dół do sklepu muzealnego, skąd podnośnik platformowy zabiera do szatni, toalet i zwykłej windy prowadzącej do galerii. Personel przy wejściu pomaga obsługiwać podnośnik platformowy. Drzwi windy mają 80 cm szerokości, a kabina 145 cm długości, z limitem 225 kg, więc niektóre duże elektryczne wózki inwalidzkie mogą się nie zmieścić.

Wózek inwalidzki można wypożyczyć bezpłatnie, jeśli zarezerwuje się go z wyprzedzeniem, a lekkie przenośne stołki są dostępne do noszenia ze sobą. W piwnicy obok windy znajduje się toaleta dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Samochody nie mogą wjeżdżać na plac pałacowy, więc wysadzanie odbywa się na Frederiksgade, około 50 m od wejścia. Psy przewodniki i psy asystujące są mile widziane na smyczy.

Dla kogo to nie jest

Jeśli chcesz zobaczyć klejnoty koronne, udaj się do Rosenborg Castle, gdzie są przechowywane w piwnicznym skarbcu; Amalienborg opowiada o współczesnej rodzinie królewskiej, a nie o regaliach. Jeśli chcesz zobaczyć tylko zmianę warty, nie potrzebujesz żadnego biletu: jest bezpłatna na placu w południe. A jeśli masz Copenhagen Card, muzeum akceptuje ją w sklepie muzealnym, więc nie ma powodu kupować u nas.

Rodziny powinny rezerwować bilety dla dorosłych. Osoby poniżej 18. roku życia wchodzą bezpłatnie, ale potrzebują bezpłatnego biletu, który mogą odebrać w kasie w dniu wizyty lub otrzymać wraz z rezerwacją dla dorosłych. Jeśli planujesz zobaczyć Rosenborg i Christiansborg również w ciągu trzech dni, Royal Palace Pass zwykle ma więcej sensu niż pojedynczy bilet do muzeum.

Najczęściej zadawane pytania